Toofan Eshgh

دل به دریا زده ام راهی طوفان شده ام در ره وصل تو من بی خبر از جان شده ام میبرد سیل شبی شهر تو را ای بت عشق بس که از دوری تو گریه ی باران شده ام همچو باران که بشوید تن بی تاب کویر تو مرا با همه جان تنگ در آغوش بگیر آه دست طلبم کوته از آن ماه بلند وای هرگز نشود دل ز تماشای تو سیر کاش بر شانه ی تو سر بنهم ای همه تو تو مسیحای منی زنده شدم با دم تو شده آرامش این رنج دلم مرهم تو برگرفته است همه خواب مرا عالم تو دل به دریا زده ام راهی طوفان شده ام