زبان نگاه

نشود فاش کسی انچه میان منو توست تا اشارات نظر نامه رسان من و توست گوش کن با لب خاموش سخن می گویم پاسخم گو به نگاهی که زبان منو توست روزگاری شد و کس مرد ره عشق ندید هادی و چشم جهانی نگران من و توست گرچه در خلوت راز دل ما کس نرسید هم جا زمزمه ی عشق نهان من و توست گوش کن با لب خاموش سخن می گویم پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست نقش ما گو ننگارند به دیاچه ی عقل هر کجا نامه ی عشق است نشان من و توست این همه قصه ی فردوس و تمنای بهشت گفت و گویی و خیالی ز جهان من و توست سایه ز اتش کده ی ماست فروغ ماه و مه به ازین اتش روشن که به جان من و توست گوش کن با لب خاموش سخن می گویم پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست