بازا

باز آ باز آ باز آ باز آ باز آ باز آ باز آ باز آ جانا به غریبستان چندین به چه می مانی؟ باز آ تو از این غربت تا چند پریشانی باز آ تو از این غربت تا چند پریشانی باز آ باز آ باز آ باز آ باز آ باز آ باز آ باز آ صد نامه فرستادم صد راه نشان دادم یا نامه نمی خوانی یا راه نمی دانی یا نامه نمی خوانی یا راه نمی دانی گر نامه نمی خوانی خود نامه تو را خواند گر راه نمی دانی در پنجه ره دانی باز آ که در آن مجلس قدر تو نداند کس با سنگدلان منشین خود گوهر این کانی جانا به غریبستان چندین به چه می مانی؟ باز آ تو از این غربت تا چند پریشانی باز آ تو از این غربت تا چند پریشانی باز آ باز آ باز آ باز آ باز آ باز آ باز آ باز آ باز آ باز آ باز آ باز آ باز آ باز آ بازآ باز آ