آهوی وحشی

الا ای آهـوی وحشـی کجـایی مرا با توست چـنـدیـن آشنایی دو تنها و دو سرگردان دو بی کس دد و دامت کمین از پیش و از پس چه خواهد شد بگویید ای رفیقان رفـیــق بــی کـســان یـار غریبان بـــیــا تـا حـال یـکــدیـگـر بـدانیم مــراد هـم بـجــو یـیـم ار تـوانیم مـگــر خـضــر مـبـارک پی در آید کــه ایــن تـنـهـا بدان تنها رساند دو تنها و دو سرگردان دو بی کس دد و دامت کمین از پیش و از پس فرح بخشی در این ترکیب پیداست که نغز شعـر و مـغـز جان اجزاست که این نـافه ز چین جیب حــورست نه آن آهــو کـه از مـردم نـفورست که روزی رهروی در سرزمیـنــی به لطـفش گفت رند رهنشیـنـی چـنـان بی رحم زد تـیـغ جدایی که گویی خود نبودسـت آشنایی رفـیــقــان قــدر یـکــدیـگــر بـدانـیـد چو معلوم است شرح از بر مخوانید مــقــالات نــصـیـحـت گــو همین است که سنگ اندازان هجران در کمین است نـکـرد آن هــمــدم دیــریــن مــدارا مـسـلـمـانـان مـسـلـمـانـان خدا را