تلخی نکند

تلخی نکند شیرین زغنم خالی نکند از می دهنم عریان کندم هر صبحدمی گوید که بیا من جامه کنم در خانه جهد مهلت ندهد او بس نکند پس من چه کنم تنگ است بر او هر هفت فلک چون می‌رود او در پیرهنم تلخی نکند از زهره‌ ی او من شیردلم در عربده اش شیرین سخنم گفته‌ است که تو در چنگ منی من ساختمت چونت نزنم من چنگ توام که توام که توام در دست توام ز توام ز توام زخمت بزنی زخمت نزنی من تنتنم من درم من درم دم درم