Talkhi Nakonad

تلخی نکند شیرین زغنم خالی نکند از می دهنم عریان کندم هر صبحدمی گوید که بیا من جامه کنم در خانه جهد مهلت ندهد او بس نکند پس من چه کنم تنگ است بر او هر هفت فلک چون می‌رود او در پیرهنم تلخی نکند از زهره‌ ی او من شیردلم در عربده اش شیرین سخنم گفته‌ است که تو در چنگ منی من ساختمت چونت نزنم من چنگ توام که توام که توام در دست توام ز توام ز توام زخمت بزنی زخمت نزنی من تنتنم من درم من درم دم درم