رهایم نکن

درکی ندارم از خودم بی تو هر جا که دورم از تو تبعیدم چشمامو بستم رو جهان بس که تا چشم وا کردم تو رو دیدم من از زمینو از زمان کردم تا توو دلت پیدا کنم جامو مرگم که باشه آخر این عشق من دوست دارم اون سرانجامو من دیدم این درمونو که میگم لبخند تو درمون تشویشه وقتیکه میخندی نمیدونی دنیا چه جای بهتری میشه گاهی دلت میره واسه اونکه رویای یک دنیا توو دستاشه حتی اگه سجدت کنه میگی اینکه محاله عاشقم باشه