Rahayam Nakon

درکی ندارم از خودم بی تو هر جا که دورم از تو تبعیدم چشمامو بستم رو جهان بس که تا چشم وا کردم تو رو دیدم من از زمینو از زمان کردم تا توو دلت پیدا کنم جامو مرگم که باشه آخر این عشق من دوست دارم اون سرانجامو من دیدم این درمونو که میگم لبخند تو درمون تشویشه وقتیکه میخندی نمیدونی دنیا چه جای بهتری میشه گاهی دلت میره واسه اونکه رویای یک دنیا توو دستاشه حتی اگه سجدت کنه میگی اینکه محاله عاشقم باشه