نزن سنگ

منم تنها تو این شهر نترسون منو از قهر تو جامی که به عشق تو می نوشم نکن زهر نکن زهر تو این شهر هزار در با این حوصله تنگ به جامی که به عشق تو می نوشم نزن سنگ نزن سنگ خیال کن که یه آهو یه صحرا رو دویده زیر تابش آفتاب به یک سایه رسیده خیال کن که تو ساحل به غیر از تو کسی نیست قریقم منو پرسد به غیر از نفسی نیست هنوز چهره پر گرد راهه منو تنها گذاشتن گناهه نمی خوام این و باور کنم من که بخت منه خوشبخت سیاهه منو تنها گذاشتن گناهه