Nazan Sang

منم تنها تو این شهر نترسون منو از قهر تو جامی که به عشق تو می نوشم نکن زهر نکن زهر تو این شهر هزار در با این حوصله تنگ به جامی که به عشق تو می نوشم نزن سنگ نزن سنگ خیال کن که یه آهو یه صحرا رو دویده زیر تابش آفتاب به یک سایه رسیده خیال کن که تو ساحل به غیر از تو کسی نیست قریقم منو پرسد به غیر از نفسی نیست هنوز چهره پر گرد راهه منو تنها گذاشتن گناهه نمی خوام این و باور کنم من که بخت منه خوشبخت سیاهه منو تنها گذاشتن گناهه