قاصدک

مرگ اون لاله سرخ کفن خنده به روی لب بود گرد اون آینه ها شبح فاجعه ای در شب بود مردن شاپرکها کشتن قاصدکها خبر از شومی کار میداد نفس اش ناله غم میداد آشیان رو به خرابی میرفت تن پوسیده گواهی میداد او به این حرف نمی اندیشید که کفن باید برد و نفس باید داد و به جای همه بودنها همه دیدنها لحظه ها مانده به یاد شکوه اندیشه مردن در اوست همه هستی او رفته به باد