Ghasedak

مرگ اون لاله سرخ کفن خنده به روی لب بود گرد اون آینه ها شبح فاجعه ای در شب بود مردن شاپرکها کشتن قاصدکها خبر از شومی کار میداد نفس اش ناله غم میداد آشیان رو به خرابی میرفت تن پوسیده گواهی میداد او به این حرف نمی اندیشید که کفن باید برد و نفس باید داد و به جای همه بودنها همه دیدنها لحظه ها مانده به یاد شکوه اندیشه مردن در اوست همه هستی او رفته به باد