Rafti Safar

بی تو هوای خانه سنگین است در من توان بی تو بودن نیست رفتی سفر تا زود برگردی اما کدامین روز روشن نیست رفتی که خیلی زود برگردی وقتی دلت فرمود برگردی اصلا قرار این بود برگردی این دل که آجر نیست آهن نیست ای کاش دنیا را دری میبود شوق فرارم را پری میبود جایی جهان بهتری میبود اینجا که جای آرمیدن نیست اینجا که جای آرمیدن نیست ... گوشی به در چشمی به دیوارم از دیدن آیینه بیزارم حالا فقط مشتاق دیدارم دیگر زمان صبر کردن نیست دیگر زمان صبر کردن نیست ای کاش دنیا را دری میبود شوق فرارم را پری میبود جایی جهان بهتری میبود اینجا که جای آرمیدن نیست ای کاش دنیا را دری میبود شوق فرارم را پری میبود جایی جهان بهتری میبود اینجا که جای آرمیدن نیست اینجا که جای آرمیدن نیست ...