Khoone Ghazal

به نام همه عاشقانت قسم که در راه تو مرگ هم زندگیست اگر زندگی تشنه ی مرگ ماست کسی که نمرده است هم زنده نیست تو از عمق تاریخ زخمی شدی که خون از غزل های من جاری است اگر خفته میخواهدت روزگار همین مرگ تاوان بیداری است به آتش بکش ابر بغض مرا که خاکت دوباره گلستان شود به خونم اگر تشنه ای پس بریز که ویرانه های تو ایران شود به نام همه عاشقانت قسم که در راه تو مرگ هم زندگیست اگر زندگی تشنه ی مرگ ماست کسی که نمرده است هم زنده نیست زمستان اگر هرچه سردو سیاه به باران تیر تو تن میدهم به رویای خورشید شوق بهار سرم را به باد وطن میدهم به ایندگان حال مارا بگو که سختی عشق تو آسان شود که ایرانیه سربلند جوان سزاوار تاریخ ایران شود به نام همه عاشقانت قسم که در راه تو مرگ هم زندگیست اگر زندگی تشنه ی مرگ ماست کسی که نمرده است هم زنده نیست