Bi Kas

بی کسم! ای کس که چو من، بی کسی! بی کس و کاری، که زِ دل واپسی بس که به دادم، نرسیده کـسی آمده ام، تا تو به دادم رسی کـس که به دادم؛ نرسید هر خسی! آمده ام… تا تو به دادَم رسی مَردمِ دیوانه، خـسم خوانده اند از درِ این خانه، پَسم رانده اند هر که به چشــمانِ تو آید، خسی آمده ام… تا تو به دادَم رسی آمده ام… تا تو، نگاهَم کنی تا تو کم از بارِ گُناهـم کنی گشته ام از کرده، پشیمان بَسی