Majnoon o Sheyda

من ان مجنون شیدایم من ان پنهان پیدایم من عاشق پیشه ای سر کشته چون امواج دریایم که چون ساحل مرا پس میزنی و باز می ایم مرا پس میزنی و باز می ایم چنان مستم چنان مستم که راه عقل را بستم که همچون سایه هر جا می روی هستم که باید ابرویم را گذارم در کف دستم که شاید در دل تنگت دهی جایم من ان مجنون شیدایم من ان پنهان پیدایم تو ان دوری که همراهی توهم در گاه و بیگاهی تو هم خورشید و هم ماهی نشانی از تو بر جا مانده هر جا می رسم پایم من ان مجنون شیدایم من ان پنهان پیدایم