Adama

ترس از این آدما میام روو رد پات قدم هات راهنمان نه اینجا کجاست از اول نبود جام میون آدم ها هر چی راه رفتم نرسیدم بهش دیگه من میخوام ناامید کنم خودمو ولی توی شب میبینم خوابش رو رسیدم بش ولی باز هم نه نمیمونه میخواد بره گریونه از پیش من لب پنجره فکر میکنه خود کشی تنها راهه که برسه به آرامش سیاهی محض وقتی اومدم بهش بگم چقدر دوسش دارم نرو نرسیدم بگیرمش و اون هم دیگه رفت ترس از این آدما، میام روو رد پات قدم هات راهنمان نه این جا کجاست از اول نبود جام میون آدم ها یروز واسه من نباشی کافی تو دنیای من نداری جایی من مثله این آدم های عادی نیستم یروز واسه من نباشی کافی میرم از پیشت تا وقتی خوابی من مثل این آدمای عادی نیستم میرم ترس از این آدما میام رو رد پات قدم هات راهنما ان نه اینجا کجاست از اول نبود جام، میون آدم ها ترس از این آدم ها، میام روو رد پات قدم هات راهنما ان، نه این جا کجاس از اول نبود جام، میونه آدما