To Kojaei

شد فصل خزان از تو پیامی نرسیده ای عشق کجایی محصول فراقت شده این اشک به دیده ای عشق کجایی ای کاش بیابم اثری از تو نشانی ای عشق کجایی برگرد که تو بی شک فقط مرهم جانی ای عشق کجایی تو کجایی عزیز دل مایی شدم افسون تو ای جان به نگاهی تو کجایی طبیب دل مایی سببی کن شوی راه شفایی تو‌ کجایی تو کجایی تو کجایی تو کجایی درمان منی جان منی ای تو طبیبم وقتی که بیایی دل من با تو حبیبم آرام بگیرد ز عشق و حال بگویم از سرخوشی این دل و احوال بگویم تو کجایی عزیز دل مایی شدم افسون تو ای جان به نگاهی تو کجایی طبیب دل مایی سببی کن شوی راه شفایی تو‌ کجایی تو کجایی تو کجایی تو کجایی تو کجایی عزیز دل مایی شدم افسون تو ای جان به نگاهی تو کجایی طبیب دل مایی سببی کن شوی راه شفایی تو‌ کجایی عزیز دل مایی شدم افسون تو ای جان به نگاهی تو کجایی طبیب دل مایی سببی کن شوی راه شفایی تو کجایی تو کجایی تو کجایی تو کجایی