Ravaneh Sho

تا مانده به تن هنوز جانی برگرد به رسم مهربانی زمن مگر چه دیدی چرا تو دل بریدی خزان بی بهارم همیشه بی قرارم اگر نیایی ای همه بهانه به آتشم کشند غم زمانه روانه شو , روانه شو , روانه بیا به سوی من به سوی خانه روانه شو , روانه بیا به سوی خانه قسم به اشک و آهم که جز تو را نخواهم به جز تورا نجویم پناه و تکیه گاهم در انتظار مانده ام و دل به خون کشانده ام و ذره , ذره جان را به مرز خون رسانده ام بگو زمن چه دیدی چرا تو دل بریدی خزان بی بهارم همیشه بی قرارم