مرد پاییزی

زیر بارون پرسه می زنم تو خیابون خیسه پیرهنم اشکام از چشمام دل نمیکنن اونکه بیخیاله بیخیال ولش بیخیاله دنیای بی مرامه دلش بیخیاله اونکه فقط فلسفش اینه من که ردیفشم پ بقیه رو ولش بیخیال دنیا و رقص نورش که بیشتر از نونوایی داره قهوه خونه بیخیاله قاتلای انسان دوستش بیخیال خائنای.. منو تو عجیب غریبیم همه اینایی که گفتمو عجیب خریدیم ولی کجاشو دیدی مابدتر از ایناشو دیدیم آخه به هرکی حال دادم بیشتر تگری زد دنبال هدفای کوچیک که عملی تر رفت هیچ خیالی نیستش برنده اونیه که ریالی نیستش ببین ، هنو همون کله شقم ببین ، هنو همون کله پوکی که فکر میکنی عاقل ترینی و عاقلای دنیارو عابر میبینی ولی بیخیالش هیشکی نیست تو یادش میگی زنده باد عشق اینجا زشت ینی شدید بخندی و عشق ینی علاقه ی شدید به قبلی