بیا با من

بعد این همه سال چشامو وا کردم دیدم هنو نشستم جا راه رفتن همه رفتنو رسیدن راحت من باز مثل همیشه بازندم هی میگفتم اوس کریم دلم تو این شلوغیا یه وقت به ما بده بسه دیگه مشتی بذار به مام برسه یه نمه باد ا لای درهای بهشت دیدم مستیم دیگه فاز هایده نداره هر جا دوییدم دیگپه فایده نداره گفتم به جا ایینکه بنالیم یه دم حقشه به زندگیم یه حالی بدم به هر دری زدم به هر کی رو زدم رفت سریع عقب من موندمو یه راه پیش روم با هدفی که قرار بود خراب بشه روم تا میرسیدیم پیش هر لاشخوری میخواست چشو ببندیم امضاش کنیم میگفت امضا کن فردا رو .. میده برات تلخه ولی آخرین اکسیره الان با یه فلزی که باید خودمو خار کنم با همین دستام بچمو چال کنم یه جنگ قفس درختا میلست شیرا تو زنجیرو خرا شاخ شدن چرا چی شذده که راضی شدیم به مرگ هم کو اون آسمان آبی روشن پر خنده پس چرا چی شذده که راضی شدیم به مرگ هم سیاه شدم تا خدا بمیره توی قلب من یکی گفت برو اینجا که جای تو نی نمیشه پر کرد بهتره خالی کنی واسه چیزی که میخوایی باید دست مالی شی من تو رو میشناسم اینا کار تو نی نچ میدونستم حرف حق میگه ولی خب دل که پره مغزه رد میده توی توهم یه شهر رنگی گیر میکنه و یه … جو میده