Kiising Running Away

یکمی لوسه ولی میدونم دوستم داره میدونم به هیشکی اون غیر از من رو نداده موش سواره رو موجه باد میره بینیش رو نقطه ها شیرینه از جنس رویامه تو اوج خواب لاغر هست ولی سنگین میشینه با من پس چشماش روشنه مثل آینده است با خندش میگه منتظرتم تا برگشتت لطیفه مثل بارون مریضه مثل شعرام عمیقه احساسمون عجیبه مثل تهران عشقمون زمین آسمون کجاست دلم بردست و واسه اون خداست پس بغلمه همسفرمه حتی اگه راهمون جداست میده بوی رهایی گلم پس منم بوسیدمش و از دستش فراری شدم هی میرسه آره وقت رفتن دوباره عاقبت ساکتم من ساکشم دم در, دلش تو دستم میبوسمش میره تا ساله بعد میره تا سال بعد و میگه به یادتم مچاله تر دچاره درد خماره هم دنباله هم میمونه خاطرش میمونه واسه من چون میدونه خاکه تهش و تازه تره فکرش واسه کار بد شب داره میره به خواب شب داره میره به خواب شب داره میره به خواب صبح بعد تو راه ست گل من اومد گل بد رو باز پیچید برام و گفت در گوشم این مسیر طولانی و عمر من کوتاست گفت به من قول بدم رو راست باشم باش تا زندگی تابلو شه ما نقاش آه باز اشک هاش