سردار

سردار قلب خویشم در جنگ نابرابر تنها قشون خود را تسلیم کرده بودم وقتی تو گریه کردی من اصل گریه بودم من سهم گریه ات را تقسیم کرده بودم از عشق معبدی را ترسیم کرده بودم هرشب کنار عکسش تعظیم کرده بودم هرشب کنار عکسش تعظیم کرده بودم هرشب کنار چشمش یک شعر خوب گفتم ان شعر را به پایش تقدیم کرده بودم ان شعر را به پایش تقدیم کرده بودم مادرم سفره ی نذری نذر تو نذر چشمات کرد انقدر اسم تو رو برد که دل منم صدا کرد سوز و سرمای محله اشکمو سوی تو پر کرد من کجا و گفتن از تو این ترانه با تو گل کرد این ترانه با تو گل کرد