در شب گیسوان

در شَب گیسوانِ تو، مَست به خواب میرَوم ! مَست ، به خواب این رهِ پر خم و تاب میرَوم بویِ تو میکُشد مرا، سویِ تو میکشد مَرا !! ای که تو سویِ خویش و من سویِ سَراب میروم هر شَب از آرزویِ تو، در تب ماهِ روی تو ! در خَم و تاب مویِ تو مست و خَراب میروم ای که نِگاه میکنی، بر مَن و آه میکشم ای که چو شَمع، از آتشی عشقِ تو آب میروم! ماه مَن آفتاب من باده ی من شراب من خانه ی روی آب من ، هَمچو حُباب میروم