چکاوک

شب داره از چشمایه تو میرزه رویه تن خود از رو حریره بدنت سر میخوره ساتنه قم ستاره میچینی و ماه زل میزنه به بغضه تو چکاوکه بی سرزمین این فصلو از اینجا نرو از رو نگاهت بی دلیل رد نگامو خط نزن عشقه تو آدم نمیشه حوایه بیقراره من وقتی که گریه میکنی مرگ از توو قلبم میگذره شب از چشات شروع میشه وقتی که خوابت میبره موهایه بازت تو هوا بادو به زنجیر میکشه حق داره هر کی مثه من عاشقو دیوونت بشه دلتنگیهاتو بعد از این با دستام از ریشه بکن هر چی که خوبه ماله تو