آیه های بارانی

مستا شبا تو کوچه هاش هوای آواز می کنن هوا هر وقت که بارونی است،تو فکر من چراغونیست پرم از خاطرات تو همونایی که می دونی مگه یادم می ره یک دم تا هر وقتی که من زنده ام تو بانی یه مشت شعری هم الان هم در آینده ام دلم می خواد بیام پیشت،بزارم سر بر روی دوشت بگم می میرم از عشقت برم گم شم تو آغوشت من و تو زیر بارون بود به جون هم قسم خوردیم تو چشم هم نگاه کردیم ، نگاه کردیم از عشق مردیم سرتاسر خیال من،هزار تا باغ دلگشاست هزار عشق دم بخت منتظر یه پاگشاست تو سرسراش یه مثنوی راز و نیاز معنوی پس تو کجایی ابدی کجای این تیره شبی رو آیه های بارونی نوشتم بسته به تو جونمو سرنوشتم تو مظهر تحملی تو ماهی عشق منی برام تو تکیه گاهی سرتا سر خیال من،نقاشیای کاشیاش سبز می شن و ناز می کنن مستا شبا تو کوچه هاش هوای آواز می کنن شمایل جمال تو قلبم و روشن می کنه نمی دونی که عشق تو،چکاری با من می کنه