کلافه

از بس که به عکسای تو زل زدم چشام سو نداره قلبم دیگه داره کم کم از سینه خودشو در میاره از بس که به عکسای تو زل زدم سرم درد گرفته رفتن تو آرامشو از دنیای این مرد گرفته من ابر بهارم که بی بهونه آروم میبارم طاقت نمیارم ببینم که دیگه تورو ندارم من معنی دردم داره دور سر خودم میگردم بی روح و سردم حتی خودمم کلافه کردم تو نیستی و من موندم اشکای شبونم راه افتاده دریای یه اشک روی گونم رنگ از رخ من برده همین گریه و غصه انگاری که بی تو بی پوست و استخونم من ابر بهارم که بی بهونه آروم میبارم طاقت نمیارم ببینم که دیگه تورو ندارم من معنی دردم داره دور سر خودم میگردم بی روح و سردم حتی خودمم کلافه کردم