نترس

گذشت به من اون که نباید میگذشت رفت اونکه نباید میرفت الان دیگه خیلی دیره یه پادشاهم که خیلی پیره خستم از آدما چون خاطره ساختم با یکیشون بدم میاد از خودم که بجای تو برام قصه میخوند نترس سختیش همین شباو بارونه نترس هیشکی هنوز چیزی نمیدونه میرم تنهات میزارم توی این خونه نترس کسی منو یادش نمیمونه نترس اصلا منو کی یادشه مهم نیست بی تو چیا بشه میخوام برم از زندگیت بزار دلم پیاده شه بعد تو هر شب صد شب شد پرسه تو کوچه ها حقم شد هی میگفتم بهتر میشه هر چی گذشتی ولی بدتر شد