فرمانروا

دست مریزاد که بی من میتونی منو از تو سرت مییپرونی کاش یکم از مریضیم بدونی ... میری موهای من گندمی شه کار من بغض و سردرگمی شه عاشقت شاعر مردم شه ... واسه قلبم تو فرمانروایی این همه زل زدم پس کجایی از خودی میخورم دردم اینه بسمه این همه بی وفایی خسته ام وای عجب ماجرایی ... دل که از سنگ و آهه نمیشه دل تو غم ها پناهنده میشه عاشقت بی تو خواننده میشه ... تو خوردم بی تو دادگاهی میشه من به جای توهم قاضی میشه تا به زندون تو راضی میشه ... واسه قلبم تو فرمانروایی این همه زل زدم پس کجایی از خودی میخورم دردم اینه بسمه این همه بی وفایی خسته ام وای عجب ماجرایی ...