او

تبعن همه خشک هست حقیقت شیرین شوم از شهد شکوهت ای خسرو شیرین دهن ان قند دمادم پرساز رگ نی شکرم را مرداب مرا زنده کن ای دوست از چشمه صافت بدهم تا سیر اب شوم جان به کف ارم تقدیم کنم پا و سرم را چون پست رود رحمت جانان ما پست رویم تا که ببارد بر چهره ما رحمت باران دریاب زمین لاغرم را نا باب مرا باب کن ای دوست تا باد شوم سوی تو آیم ازاد شوم از دو جهانت دریاب ضمیر خودسرم را حقوالقدمت را با جان دهم ای دوست دریاب تنم را دریاب سرم را