من با تو خوشم

هی شرمساری شرمسار شرمساری جز شرمساری از خودت چیزی نداری هی ناامیدی ناامیدی ناامیدی از هیچکس حتی خودت خیری ندیدی هی تنگدستی تنگدستی تنگدستی چشماتو رو هر چی دلت میخواست بستی هی آستین بردی به چشمای نجیبت دستات خجالت میکشیدن توی جیبت چون زیر بار دوستی جون کنده بودی از مهره های گردنت شرمنده بودی هر چی بهت تقدیم شد دوز و کلک بود قلبت شکست از بس که دستت بی نمک بود هی صبر کردی صبر اما بی علاجه از صبر کردن روحت انقدر هاج و واجه بارون حریف شر شر چشم ترت نیست سقفی که باید باشه بالای سرت نیست با این و اون نجنگ فرار کن فرار از مردم دو رنگ فرار کن فرار هی لقمه توی خون زدی تا زنده موندی عمری دم از بارون زدی تا زنده موندی هی سیب نارس چیدی از باغ بهشتت دیدی که راضی نیستی از سرنوشتت چون زیر بار دوستی جون کنده بودی از مهره های گردنت شرمنده بودی هر چی بهت تقدیم شد دوز و کلک بود قلبت شکست از بس که دستت بی نمک بود با این و اون نجنگ فرار کن فرار از مردم دو رنگ فرار کن فرار