جورچین

این گوشه از شهر امنه ، من سعی کردم نمیرم…. اینقدر نمیرم که آخر ، این گوشه پهلو بگیرم تو سالها سرنشین این گوشه از شهر بودی اما با من که همیشه همسایتم قهر بودی آرامش قبل طوفان ابروی اون روی ماهه…. اَخمت به من گفت هر شب ، طوفان سختی تو راهه!!! چند روز ، چند سال ؟ چند قرن ؟ از رد پامون گذشته قلبم به عمره ی تاریخ ، از این خیابون گذشته قلبم مثه گوش ماهی با موج موهات رفیقه عشق من این تنگ کوچیک کوچیکه اما عمیقه دریا واسه کشتیای بی سر نشین جا نداره