انسان

من آمده ام باز تا از تو بپرس نام و نشانم را من گمشده ام باز تا در تو بجویم جان و جهانم را جان و جهانم را من آمده ام باز تا از تو بپرس نام و نشانم را من گمشده ام باز تا در تو بجویم جان و جهانم را جان و جهانم را انسان نمان چنین در خود تو را ز پروازی در پیله ی تن با تو امانت عشق است اگر برون آیی از هاله ی من از دل گرداب زمین از دل مرداب زمان فواره زده است باز این همه دست ای روشنایی غریب