اونم رفت

اونم رفت دل مَن دیگه تمومش کن اونم رفت زَخمی که خوردمو خوبش کن اون اگه عاشِق ما بود پیش ما می موند کم دیگه خواهش کن مَن با گریه چرا قراره خالی شم یه عمره مثه اسفندی رو آتیشم چرا باورت نمی شه ای دل تنها رفته اون از پیشم دلم دلِت شکسته آره طاقت بیار که ما قراره هَمیشه تو قفس بمونیم این رسم تلخ روزگاره همیشه پشت هر زمستون یه بهاره این زندگی که زندگی نیست جایی واسه دیوونگی نیست چه سخته هَر کی عشقتو خواست بگی نیست انگاری دل مَن هر دو گرفتاریم ما بی اون چه روزای بَدی داریم هیشکی نمونده باهامون که مثه بارون همیشه می باریم باز ای دل من نکنه دلت هوایی شه این قصه آخرش میدونی چی می شه من و تو تنها میمیریم یه روز ابری پشت همین شیشه دلم دلت شکسته آره طاقت بیار که ما قراره همیشه تو قفس بمونیم این رَسم تلخ روزگاره همیشه پشت هَر زمستون یه بهاره این زندگی که زندگی نیست جایی واسه دیوونگی نیست چه سخته هر کی عشقتو خواست بگی نیست