چشمای تو

چشمای تو این غزل همیشه تازه که واسه هر تازه رسیده دربازه چشمای تو که با غریبه که همجواره وای واسه این خودی چرا جایی نداره جایی نداره جاییکه نداره به جز پناه اسم تو که سایه ساره سایه بیصاحب من جایی نداره جایی نداره جاییکه نداره