جهانم

تو میدونستی و چیزی نگفتی نگفتی تا دلم دیوونه تر شه کلاف مبهم زندگی من از این چیزی که هست پیچیده تر شه میدونستی به تو وابسته میشم میدونستی که طاقت نمیارم نگفتی و نگفتی تا یه وقتی بلایی من سر خودم نیارم جهانم بی الف شد وقتی رفتی همه روزرهای من هم رنگ شب شد شدم غرق توی دریاچه ی عشقت دلم از این شکستن جون به لب شد هنوز منتظر قایق عشقم تو اقیانوس شیرین نگاهت هنوز آغوش تو ساحل امن برای من که هستم چشم به راهت همین جا تک و تنها تا همیشه به انتظار دیدنت میمونم آخه فرض محال که خودم رو بدون تو به ساحل برسونم جهانم بی الف شد وقتی رفتی همه روز های من هم رنگ شب شد شدم غرق توی دریاچه ی عشقت دلم از این شکستن جون به لب شد جهانم بی الف شد وقتی رفتی همه روز های من هم رنگ شب شد شدم غرق توی دریاچه ی عشقت دلم از این شکستن جون به لب شد جهانم بی الف شد وقتی رفتی همه روز های من هم رنگ شب شد شدم غرق توی دریاچه ی عشقت دلم از این شکستن جون به لب شد