تنهاترین

تنهاترین دلهاست اینجا که از دست رفاقت تیر خورده دلم با پای خسته لنگ لنگان تن زخمیشو از کوی تو برده قدیما مونس و یارش تو بودی ولی حالا دلم تنها ترینه چه خوش بودم به حرفای دروغت که من پناهه آخرینه خسته ام من خسته ام من ام من خسته ام من مثل مرغ بال و پر شکسته ام من خسته از دست غریبه خسته از هر آشنایم خسته از جور زمانه خسته از خلق خدایم خسته ام من خسته ام من مثل مرغ بال و پر شکسته ام من سالها کنج قفس نشسته ام من آرزوهام توی سینه مردن مردن مردن غصه ها زنگ صدامو بردن بردن بردن آرزوهام توی سینه مردن مردن مردن غصه ها زنگ صدامو بردن بردن بردن حالا نه دستی به سویم نه دیگه رنگی به مویم نه یک همدمی که با او غصه دلمو بگویم تو که رفتی ز کنارم دیگه مونسی ندارم کار من گریه و زاریمثل پاییزه بهارم