چشم به راه

اسمتو صدا زدم اما صدامو نشنیدی گریه ها پیش تو کردمولی اشکامو ندیدی درد دل هرچی که داشتم پیش تو گفتمو گفتم انگاری خواب بودی و به داد این دل نرسیدی انگاری خواب بودی و به داد این دل نرسیدی برای خاطر تو پیشت نشستم ولی از بوم محبتم پریدی دستمو به دست تو دادمو بستی به امیدی که تو هستی چه امیدی آسمون عشق ما ابری شده وانمیشه شب تاریک دل من نمیره رو به سپیدی دل بریدم واسه تو از همه ی عالمو آدم ولی تو از دروغو رنگو ریا دل نبریدی چشم به را مونده دلم یه روز صدای تو بیاد روزا شب میشن نه از تو یه پیامی نه نویدی روزا شب میشن نه از تو یه پیامی نه نویدی برای خاطر تو پیشت نشستم ولی از بوم محبتم پریدی دستمو به دست تو دادمو بستی به امیدی که تو هستی چه امیدی به راه کوی تو من هرچه انتظار کشیدم به راه کوی تو من هرچه انتظار کشیدم به وصل روی تو ای آرزوی جان نرسیدم گهی به کوی تو همچون نسیم صبح گذشتم گهی به بوی تو ماننند غنچه جامه دریدم به انتظار تو هر جا چو خاک راه نشستم به جستجوی تو هر سوچو برقو باد دویدم 1000 بار چو دیوانگانزدوریت امشب به خواب رفتمو آسیمه سر زخواب پریدم به یادگار تو خطی به موج دیده نوشتم زخطو خال تو نقشی برای دیده کشیدم ندانم این غم دل را کجا برم به که گویم ندانم این غم دل را کجا برم به که گویم که امشب از همه سو بسته است راه امیدم آسمون عشق ما ابری شده وانمیشه شب تاریک دل من نمیره رو به سپیدی دل بریدم واسه تو از همه ی عالمو آدم ولی تو از دروغو رنگو ریا دل نبریدی چشم به را مونده دلم یه روز صدای تو بیاد روزا شب میشن نه از تو یه پیامی نه نویدی روزا شب میشن نه از تو یه پیامی نه نویدی برای خاطر تو پیشت نشستم ولی از بوم محبتم پریدی دستمو به دست تو دادمو بستی به امیدی که تو هستی چه امیدی برای خاطر تو پیشت نشستم ولی از بوم محبتم پریدی دستمو به دست تو دادمو بستی به امیدی که تو هستی چه امیدی