همسفر

دلم را بردی ای عشق منی که در نگاهت جهانم خانه دارد ببینم چشم هایت چقدر دیوانه دارد دلم را بردی ای عشق تو با آن خنده ‎‌هایت همه قلبم برایت من آرامم همیشه میان دست هایت آرامش من بگو بی من در این باران کجایی تو ای رویای سرگردان کجایی تمام من بگو ای جان کجایی آرامش من دلت از گریه هایم بی خبر نیست کسی از تو به من نزدیک تر نیست سفر هست و کنارم همسفر نیست ببین در حرف هایم سکوت دیگری هست غم غمگین تری هست … تو را با خاطراتت به قلبم میسپارم تو را من دوست دارم …