مثل باد سرد پاییز

مثل باد سرد پاییز غم لعنتی به من زد حتی باغبون نفهمید که چه آفتی به من زد رگ و ریشه هام سیاه شد تو تنم جوونه خشکید اما این دل صبورم به غم زمونه خندید آسمون مست جنونی آسمون تشنه خونی آسمون مست گناهی آسمون چه رو سیاهی اگه زندکی عذابه یه حباب روی آبه من به گریه ها میخندم میگم این همش یه خوابه حتی باغبون نفهمید که چه آفتی به من زد آسمون تو مرگ عشقو توی یاخته هام نوشتی این یه غمنامه تلخه که تو سر تا پام نوشتی من به لحظه شکستم اگه نزدیک اگه دورم از ترحم تو بیزار من خودم سنگ صبورم آسمون تیشه ت شکسته من دیگه رو پام میمونم منو از تنم بگیری تو ترانه هام میمونم اگه زندکی عذابه یه حباب روی آبه من به گریه ها میخندم میگم این همش یه خوابه