مرد غریب

باز یکی با غصه هاش داره آواز میخونه وقتی غم تو دل باشه، دیگه مردن آسونه قامتش خم شده از کوله ی سیاه غم چی میخواد تو روزگار، جز خدا کی میدونه کیه این مرد غریب، مثل من پریشونه؟ میدونه همین شبو، توی دنیا مهمونه کیه این مرد غریب، مثل من پریشونه؟