مرز

چه وقتی که جونت رو میدی براش چه وقتی که سمتش دعا میکنی واسه چندتا دیوار و گل دسته نیست تو از اعتقادت دفاع میکنی برای دلت جونتو میدیو واست هرچی غیر از دلت باطله نه پای جنون نه دیوونگی تمام سلوکت برای دله این از خود گذشتن یه دنیارو ترسوند این مردا نبودن که مرزی نمیموند دل دادن به دریا پل عاشق شدن بود جونشون رو این خاک غرور وطن بود یه جایی که قلبت براش میتپه غرورش یه باری روی شونته برات هیچ فرقی نداره کجاست حریمش دقیقا مث خونته تو تاریکیه کل دنیای ما تو ماهی که پشت سرم روشنی غرورم رو مدیون حس توام تو حیثیت سرزمین میزنی این از خود گذشتن یه دنیارو ترسوند این مردا نبودن که مرزی نمیموند دل دادن به دریا پل عاشق شدن بود جونشون رو این خاک غرور وطن بود