خواب بهار

ببار ای ابر باران باران را بیار ای شر شر باران بهار را رها کن رود عاشق تن سوی دریا بجوش ای چشمه ی پاک از دل صحرا زمین بشکاف از هم با برپا شو جوان سر بر اور غنچه گل وا شو نسیم از راه بیاور عطر فردا را پرنده صبح شد بیدار کن مارا پرنده صبح شد بیدار کن مارا موذن بانگ برگشت خواب برخیزد بخوان نمه خدا تا دیر بگریزد شهادت ده گواهی کن گواهی خواه بگو این اینو ان ان هر چه خواهی خواه بگو شب رفتو خط فاصله پیداس به چشم باز بیداری که بر فرداس سپیدی رو به بالا میرود در خون سیاهی رو به بستر های خواب الود گواهی کن گواهی کن مرا از خویشت تا خویش راهی کن گواهس کن گواهی کن گواهی کن مرا از خویشت تا خویش راهی کن منم ابر بارانم ببار باران برویانم برویانم بهار را روانم کن به دریا بجوشانم به صحرا چشمه ساران را زمین را میکشافم باد برپایم نسیمم گل فشانم عطر فردایم پرنده خود منم پرواز من باش خود صبحم راز من را ببر نامه خدا مدهوش مردم را گواهی میدهم عضم گذر دارم گواهی میدهم عضم گذر دارم