حواسم هست

حواسم هست سرت گرمه حواست نیست به هم ریختم حواسم هست خوش حالی حواست نیست که من نیستم یه روزهایی کلافم کرد چه شب هایی که بد تر شد چه قدر با بغض خندیدم به رویایی که پرپر شد دلم چقد تنگ میشه گاهی که با رفتن ات انقدر انگیزه دادی حالا که تایم دوره کردنمه زیر لب میگم بهتر که رفتن همه هی نگران فردام ون بود چون اکثر کل روز حق با اون بود دستو پیش گرفتم نیفتم هیچوقت بهش از حسم نگفتم گفتم برو پیشرفت کنم یه روزایی بود که نبود هیچکس دورم چقدر سرش داد زدم الکی خوبه که ما داستان ساختنو بلدیم قول می دادمو عمل نمیکردم روزایی که میرفت و برم نمیگردن دیگه به هیش کی نفس نمیگم من چشماشو با دنیا عوض نمیکردم نیا بارون که من سیرم چقدر این شهر بی رحمه کسی جز این خیابون که این حالو نمیفهمه نیا بارون نزن خسته ام نمک رو زخم من مرده حواسم هست دوستش داره حواسش هست قسم خورده یه روزایی کلافم کرد چه شب هایی که بد تر شد چقدر با بغض خندیدم به رویایی که پرپر شد منو ببخش که باعث شدم به هر کس و نا کسی بدبین بشی منو ببخش که کاری کردم تا مجبور شی خودتو تغییر بدی هیچوقت هیچ جا کم نمیذاشتی کم می ومد چیزی بر نمیداشتی دوتایی چقدر تنهایی داشتیم هنوز هستم بگو هر کاری داشتی منو ببخش که نشناختمت اینا باعث میشد زود قضاوت کنم ازم نپرس چرا بد شدم دیگه نمیخوام با هیشکی رفاقت کنم منو ببخش که بد رفتار بودم تاثیر قرصا بود هروقت شاد بودم به جای تو من شکاک بودم نمیبخشیدم اونو اگه من جات بودم