بازتاب

تنهام توی میدون مین دکتر از کی شده این از کی داره سیگار میکشه تند تند زل میزنه به دیوار میگه شعر چند وقته که بد دهنه فوهش میده میگه رفتنم هه با دیوار طرف شو نیستش اینجا بیمار تر از تو سیگار علف قرص غرق شدی روزی سی بار هدف مرد چرا تنهایی بین اینا یه بغضی تو گلوته عین اینا چرا ساکتی اکثرا چیا مصرف داری به غیر اینا دستام چرا پینه بسته جلو اینه میرم انگار یه پیرمرده چرا دلت باید گیر من شه از همه بریده دیگه بسه پشت سر پر داستان چشم تو چشم با خود اسفالت همه چی اینجا تمومه کار سخت بدون بازتاب شد یه ادم خسته از بحث تو درگیری هر کی یه ضربه زد رفت مثل غروبای سرد شنبست که رد میدی بدبینی قلبه خسته است رفیقا که همه دورت زدن پستن به خیال اینکه خیلی از تو بهترن رفتن هی چجوری میتونی قبول کنی یه عمر گذشت اینجا صد تا رویا دور شدی هی تو بگو چشم اندازتو من میگم ببند برو از این کشور بارتو خدایا شکرت لفظ بریدم به بند جیبم وصله هر لحظه امیدم گاهی نمیتونی باشی مثل قدیم درست از اون موقع این سیگارو دست تو دیدم میزنم پرسه تو خیابونای این شهر فقط یه عکسه اونی که تو اینه است من نیستم علاف یکی عین من قدم گذاشتی تنها رو ریل غم زدن همه قیدتم حتی نموند تو مشکلات زیدتم همه توزرد و تکخور کشور شده دور از هنر خون از جوهر پر وقتی شبا لای دودن یا الکل پای چشمات کبوده چرا هر کی دورت بود نمونده چرا تقاص چیو پس میدی چرا باید خوشی حروم شه به ما تو خودتی هر دقیقه میزونی نه با پاسی که روش مهر ایرونی هست پس جا اینکه پا بشی حقتو بگیری بیهوده میکنی با همه بحث