روزمرگی

دارم رد پاهامو پاک میکنم که این بغضتو از سرت وا کنی من از من کلافم منو درک کن نمیخوام به من حسی پیدا کنی نمیخوام به من حسی پیدا کنی خودمم دارم از خودم میبرم نمیخوام بینی که عادت شده تو نیستی و دائم زمین میخورم نگاه کن به آوازه ی این سکوت نمیخوام تورو حرف مردم کنم تو زیباترین اشتباه منی نباید تورو با خودم گم کنم نگاه کن به آوازه ی این سکوت نمیخوام تورو حرف مردم کنم تو زیباترین اشتباه منی نباید تورو با خودم گم کنم نباید تورو با خودم گم کنم ... چقد گریه کردم که از خواب من فقط قد یه لحظه بیدار شی خودم خستمو تو نباید دیگه به این خستگیام گرفتار شی شبیه کدوم حس خوب توام سراپای من چیزی جز درد نیست نمیخوام به من حسی پیدا کنی خودمم حواسم به این مرد نیست نگاه کن به آوازه ی این سکوت نمیخوام تورو حرف مردم کنم تو زیباترین اشتباه منی نباید تورو با خودم گم کنم نگاه کن به آوازه ی این سکوت نمیخوام تورو حرف مردم کنم تو زیباترین اشتباه منی نباید تورو با خودم گم کنم نباید تورو با خودم گم کنم ...