بیگانه

گریه کن ای آسمان او با من بیگانه شد آشیانه قلب من ناگهان ویرانه شد رفت و رنگ غم گرفت عشقه من رویای من خنده ام چون گریه شد ناله شد آوای من ای دریغ آن بی محبت از غم من بیخبر بود قلب پاک و کوچک او تشنه ی عشق دگر بود بعد از او دیگر دل من در غمش ماتم گرفته آسمان این قلبم را غم گرفته غم گرفته