الهه ناز

باز ای الهه ی ناز با دل من بساز کین غم جانگداز؛ برود ز برم… گر دل من نیاسود از گناه تو بود؛ بیا تا ز سر گنهت گذرم! باز میکنم دست یاری به سویت دراز… بیا تا غم خود را با راز و نیاز؛ ز خاطر ببرم گر نکند تیر خشمت؛ دلم را هدف به خدا همچو مرغ پر شور شعف، به سویت بپرم آن که او به غمت دل بندد؛ چون من کیست؟ ناز تو بیش از این بهر کیست! تو الهه ی نازی در بزمم بنشین… من تو را وفا دارم؛ بیا که جز این نباشد هنرم! این همه بی وفایی ندارد ثمر… به خدا اگر از من نگیری خبر؛ نیابی اثرم