بهار زندگی

در بهارِ زندگی؛ رفتی سفر… تو، بی خبر… ای مانده در کاشانه ام؛ جای تو خالی نازنین دردانه ام؛ نشکن دلِ دیوانه ام ای در خزانِ خانه ام؛ جای تو خالی… در بهارِ زندگی؛ رفتی سفـر… تو، بی خبــر… ای مانده در کاشـانه ام؛ جای تو خـالی نازنین دردانه ام؛ نشکن دلِ دیـوانه ام ای در خزانِ خـانه ام؛ جای تــو خــالی… من که خود یارِ توأم از جان، خریدارِ توأم ای نازنین، از من چه خواهی؟! بر تو؛ من، رو کرده ام… با عشقِ تو؛ خو کرده ام… دیگر جز این؛ از من چه خواهی؟! بی تو آهنگِ محبت؛ در فضای خانه ی من، مُرده آری… نازِ دلبر! قابِ عکسِ پر غباری؛ پیشِ چشمم از تو دارم، یادگاری… نازِ دلبر… ای دو چشمت؛ آسمانِ آرزوهای محالم پر نگیرم؛ تا غمِ تو، میزند سنگی به بالم… ای گشوده بی خبر؛ همچو پرستو، بال و پر جانا کجا؛ کرده سفر… آخر کجایی؟