رقیه

عزیزم عزیزم مبادا که اتیش رو موهای نازت بشینه عزیزم مبادا کسی تو خرابه کنارت بشینه عزیزم مبادا کسی جای زخمو رو پاهات ببینه عزیزم عزیزم عزیزم نینم غذاتو نخوردی و عمه برات بی قراره عزیزم نپرس از غریبه که بابام چرا سر نداره عزیزم بدون تو خرابه کسی مهربونی نداره رقیه عزیزم عزیزم عزیزم چرا گونه های قشنگت سیاه و کبودن عزیزم اونا که تو رو میزنن قاتلای عموتن عزیزم ببخشید اگه توی سختی کنارت نبودم عزیزم عزیزم رقیه عزیزم نباید که تخت طلا رو تو آغوش بگیری عزیزم نبینم تو این سن و سالت شکستی و پیری عزیزم تو رو میبرن بعد بابا خرابه اسیری عزیزم رقیه